Dag 3

Zoveel belevenissen in één dag! Erg lastig om dat in een verhaaltje over te brengen, maar ik zal een poging wagen.
De dag begon goed... zonder elektriciteit. Dus zonder thee. Degenen die mij een beetje kennen weten wat dat betekent😖. Gelukkig ging de stroom er weer even op net voordat ik wegging.
Om half 10 had ik afgesproken met Jet. We gingen naar het fostercare centrum. De overkoepelende organisatie voor fostercare. In het centrum zit bijvoorbeeld een schooltje waar de fosterouders hun kinderen vanaf 2,5 jaar naartoe kunnen doen. Ook de oudere kinderen van Baihua gaan daar naartoe. We mochten even meekijken in de klas. Ontzettend leuk om te zien. Maar wat enorm goed ook dat dit er is. De kinderen leren hier enorm veel. Toen we binnenkwamen waren ze aan het bewegen op muziek. Sean en Michael deden erg goed mee. Ze leren hier al heel veel voorschoolse dingen wat ook een goede voorbereiding is op adoptie.
Daarna keken we binnen bij de wat grotere kinderen. Hier was Theo. Deze klas was aan een tafeltje aan het werk. Sommige waren bezig met het overtrekken van cijfers en anderen tekenden dieren. Goede oefening van de fijne motoriek.
Vervolgens gingen we naar de speelkamer. Hier werkt een dame uit België. Zij was bezig met drie kinderen. Twee waren net vanuit het kindertehuis in fostercare geplaatst en se andere zit al veel langer in fostercare. En nu kon je heel goed het verschil zien wat aandacht en zorg voor een kind doet! Wat een inmens groot verschil! De twee kindjes lagen op de grond, in zichzelf gekeerd, schudden met het hoofd, bijten op een sjaal, kunnen bijna niets. En wat genieten ze van een beetje aandacht en aanraking. Gewoon wat aaien over hun buik en je ziet ze genieten en lachen. Wat een enorm verschil met het jongetje dat al veel langer in fostercare zit. Veel beter ontwikkeld, speelt, maakt contact.
Het viel van de week ook op bij het doorkijken van het boek van alle kinderen die bij baihua zitten/zaten. Het verschil In de blik in de ogen van de kinderen als ze binnenkomen en als ze vertrekken. Wat enorm fijn dat er nu 14 kinderen bij Jet die liefde en aandacht en stimulatie krijgen om zich te ontwikkelen! Het is zo nodig. Het is voor de kinderen een enorme kans!De Belgische dame geeft de kinderen ook Engelse les. Alle kinderen zitten dan bij elkaar. Allerlei leeftijden en special needs (lichamelijk en geestelijk). Ik heb mij verbaasd over de kinderen! De juf liet letters zien. Die werden benoemd en er werd een gebaar bij gemaakt. Bij elke letter hoort een woord. De kinderen noemden het woord. Drie jaar oud! Ze zien de letter 'b' en roepen 'big'. Vervolgens liet de juf het plaatje zien of het klopte. Ze zongen Engelse liedjes met gebaren en deden rollenspel.
Heel bijzonder om mee te maken. Diep onder de indruk van alles wat ik daar gezien en gehoord heb. Al die kinderen! Er is veel discussie over adoptie. Wat voor een toekomst hebben de kinderen in een kindertehuis? De kinderen die ik vandaag ontmoette zitten gelukkig in fostercare en krijgen goede zorg en onderwijs. Een grote voorsprong op kinderen in een tehuis. Maar dan nog. Wat als ze groter en ouder worden. Als een fosterhome moet sluiten. Als je hier bent geweest en alles op je in laat werken, zie je hoe nodig het is dat deze kinderen geholpen worden. En dan zitten er ook nog heel veel kinderen in de tehuizen.In het centrum zit ook een therapiecentrum. Een aantal kinderen van baihua gaat hier een paar keer per week heen. Ze krijgen therapie. Er worden oefeningen gedaan die de nannies thuis ook weer met de kinderen kunnen doen.We hebben in het fosterhome geluncht en daarna zijn Jet, haar kinderen en ik naar Qianling park geweest. We wilden met de kabelbaan maar die deed het niet door stroomstoring. We zijn eht park verder ingelopen richting het meer. We moesten door een enorm lange tunnel. (In het donker 👻) om bij het meer te komen. Eigenlijk is alles hier een belevenis😉. Alleen al een bootje huren hoe dat gaat. We moesten zwemvesten aan. En toen mochten we het meer op. We wisselden wat van plaats maar toen begon de oude dame aan de kant door een megafoon te roepen... dat was niet de bedoeling blijkbaar. Nog door een dierentuin gelopen en een aantal keer op de foto geweest. Ook met een enorm ijdele verwaande jongen. Hij wilde even via wechat de foto's sturen. Prima! Maar nu blijft hij appjes sturen en wilde zelfs uit eten🤣.
In het park zit ook een burger king. Daar wilden de kids graag eten. Maar ook die was gesloten vanwege de stroomstoring die inmiddels al een tijdje weer voorbij was overigens. Net buiten het park was een Chinese mac. Ook leuk. Terug naar het hotel. Er is zoveel te zien op straat. Bijv het voltallige personeel van het restaurant wat op de stoep eerst teambuilding doet door op de muziek te dansen.Vanavond nog heel even naar het bakkertje naast het hotel gelopen om een ontbijtje te halen voor morgenochtend. Op m'n slippers tot grote hilariteit van vier dames in de lift die maar bleven wijzen en lachen😳.Morgen alweer de laatste dag😢. Veel te snel voorbij. Morgenochtend nog spelen met de kinderen. Morgenmiddag ontmoet ik Angela (van WK) die heel toevallig ook in deze stad is. En dan savonds naar Beijing.Vergeet ik nog te zeggen dat er allemaal apen los liepen in het park. Het leek ook wel monkey mountain.